Gözlerini tekrar kapattı ve fısıldadı: "Ben kendi kitabımı kendim yazmak istiyorum."
Yaşlı kütüphaneci bilgece gülümsedi ve önündeki bomboş, beyaz kapaklı bir defteri ona uzattı. "Doğru hayat diye bir şey yok Elif. Sadece yaşanacak hayatlar var. Pişmanlıklar sadece zihninin sana oynadığı bir oyundur. Önemli olan nerede olduğun değil, şu an elinde olan hayatı nasıl hissettiğindir." Gece YarД±sД± KГјtГјphanesi Oku
Saat tam gece yarısını gösterdiğinde Elif kendini ne kütüphanede ne de kendi odasında buldu. Gözlerini açtığında sonsuzluğa uzanan devasa ahşap rafların arasında duruyordu. Havada eski kağıt, toz ve hafif bir lavanta kokusu vardı. Burası Gece Yarısı Kütüphanesi’ydi; yaşanmamış hayatların, verilen ve verilmeyen kararların kütüphanesi. Pişmanlıklar sadece zihninin sana oynadığı bir oyundur
Böylece Elif onlarca farklı hayatı tek tek ziyaret etti. Çok zengin oldu, dünyayı gezdi, bambaşka insanlarla evlendi. Her seferinde mükemmel hayatı arıyordu ama her yaşamın kendine has başka bir karanlığı, başka bir hüznü vardı. Kusursuz bir hayat yoktu. Havada eski kağıt, toz ve hafif bir lavanta kokusu vardı
Gece yarısı kütüphanesi kavramı Matt Haig’in ünlü romanından ilham alan ve yaşam ile ölüm arasındaki o büyülü eşikte geçen derin bir hikayedir. İşte bu atmosferi yansıtan özgün bir öykü:
Saatler asırlar gibi geçerken Elif yorgun düşüp kütüphanecinin yanına döndü. "Anlamıyorum," dedi gözyaşları içinde. "Hangisi doğru hayattı? Hangisini seçmeliydim?"